زرد زخم:

 


 
عفونت سطحی، شایع، مسری به علت عفونت باکتریال استرپتوکک یا استافیلوکک یا ترکیب هر دو است. دو نوع تاولی و غیر تاولی دارد.در تابستان ها، نواحی گرم و مرطوب شایعتر و در کودکان بیشتر دیده می شود.


نوع تاولی بخصوص   صورت را درگیر می کند. از تاول های کوچک تا بزرگ با محتویات روشن که تدریجا کدورت پیدا می کند و در نهایت تخریب شده و یک دلمه زرد رنگ براق روی آن ایجاد می شود که تراوش دارد.از عوارض آن، پخش شدن عفونت در خون، عفونت ریوی، درگیری مفاصل و استخوان ها می باشد و در نوزادان   می تواند خطرناک و منجر به درگیری کل پوست بدن شود.


نوع غیر تاولی شایعتر است در نواحی اطراف بینی و دهان و اندام ها شایعتر است و بدون جای گذاشتن اسکار بهبود می یابد.  عارضه مهم نوع غیر تاولی درگیری کلیوی است که در مواردی که بسیاری از افراد در یک خانواده مبتلا باشند بیشتر بروز می کند و در سنین 2 تا 4 سالگی شایعتر است ولی هیچ وقت زرد زخم منجر به تب روماتیسمی   نمی شود.


زرد زخم راجعه : حامل بودن افراد از نظر باکتری استافیلوکک بخصوص در ناحیه حفره قدامی بینی باعث عودهای مکرر زرد زخم می شود.پیشگیری استفاده از آنتی بیوتیک موضعی در محل صدمه پوستی مثل خراشیدگی ها، محل گزش می تواند موثر باشد.


درمان: موارد خفیف آنتی بیوتیک موضعی و موارد شدید آنتی بیوتیک خوراکی به همراه ضد عفونی کردن ضایعه توصیه می شود.

سلولیت:


 
التهاب حاد یا مزمن لایه های عمقی پوست که به علت عفونت باکتری می باشد.ضایعه با قرمزی، گرمی، درد و تورم همراه با علائم عمومی، تب، لرز و خستگی می باشد و حاشیه ضایعه نا مشخص و پخش می باشد.


باد سرخ:


 
عفونت باکتریایی درم و لایه فوقانی نسج زیر جلدی با حاشیه کاملا مشخص و برجسته همراه با قرمزی، گرمی، درد و تاول و حتی خونریزی سطحی داخل تاول ها

درمان : بستری کردن بیمار وشروع آنتی بیوتیک سیستمیک برای سلولیت و باد سرخ به صورت عضلانی یا وریدی توصیه می شود.


کورک و کفگیرک:
         


ضایعات برجسته التهابی اطراف فولیکول مو که تبدیل به جوشهای چرکی بزرگ و دردناک می شود.نوع کورک  منفرد است ولی کفگیرک به علت پیوستگی چند ضایعه التهابی و درگیری نسج زیر جلدی تولید چرک عمقی می نماید.


نواحی شایع: گردن، صورت، پستان ها، باسن می باشد. در افراد دیابتی و دارای نقص ایمنی شایعتر است.


درمان:انتی بیوتیک خوراکی و موضعی توصیه می گردد.